Zeewolf

 

Zeewolf (de Engelsen spreken van 'catfish') kan een lengte van 130 cm bereiken en meestal weegt hij 3 tot 7 kg. Het visvlees is zeer vast van structuur en heeft een uitgesproken smaak.
De vissen worden in het voorjaar gevangen op de visgronden van Ijsland, maar met de zomer trekken ze er op uit en worden ze aan de Noorse, Deense en Schotse kusten gevangen.
Zeewolf voedt zich met schelp- en schaaldieren en heeft een grote, zware kop met een ijzersterk gebit. In Scandinavië vindt men vooral de lever lekker. Van de dikke, stevige huid worden tassen, schoenen en boekomslagen gemaakt. Opmerkelijk detail is dat men aan de schub van een zeewolf kan zien hoe oud hij is.

Aankopen

Zeewolf wordt meestal gefileerd (soms in moten) aangeboden in de vishandel. Om te zien of de vis vers is, let u best op de ogen. Deze moeten helder zijn en een beetje bol staan. De huid van de vis moet vochtig en glanzend zijn en mag geen verkleuringen vertonen. De vis moet een frisse reuk hebben. Wanneer het gaat om een filet, mag er geen vocht vrijkomen wanneer u zachtjes op de vis duwt.

Bewaren

Vis eet u best nog de dag van de aankoop. Wanneer u hem in de koelkast bewaart, kan u hem nog één dag bewaren. De beste manier om vis te bewaren is op een temperatuur van 0°C en met ijs. U kan de vis ook invriezen op de dag van de aankoop. Op die manier blijft de vis nog 2 tot 3 maanden houdbaar. Op voorverpakte vis staat de houdbaarheidsdatum vermeld.

Bereiding

De fijne smaak van zeewolffilet komt gebakken uitstekend tot zijn recht. De meeste bereidingswijzen voor zeeduivel en zalm zijn ook van toepassing op zeewolf. U kan deze vis o.a. marineren, stoven, bakken en pocheren. Het visvlees is stevig, dus de vis valt niet snel uiteen bij de bereiding.

Gezondheid

Vis is zeer gezond. Zeewolf is een magere vissoort die veel eiwitten, vitaminen en mineralen bevat.