Koolvis

 

Koolvis behoort tot de kabeljauwachtigen, meet gemiddeld zo'n 50 tot 60 cm en weegt 7 tot 8 kg. Hij kan een lengte van 1,2 meter bereiken. Het visvlees is iets zachter, droger en donkerder dan dat van kabeljauw. Toch leent het zich tot alle mogelijke bereidingen. Er is witte en zwarte koolvis. Beide soorten worden industrieel verwerkt tot o.a. vissticks.
Koolvis komt voor aan de Europese kusten van de Golf van Biskaje tot Groenland, Ijsland, Nova Zembla, de Witte Zee en de noordelijke Noordzee. Aan boord wordt de koolvis onmiddellijk na de vangst schoongemaakt, gefileerd en verpakt.
Door zijn onaantrekkelijke benaming was koolvis vroeger minder geliefd bij de consument. In de handel werd hij dan ook al eens aan de man gebracht als witte zalm. In Duitsland werd koolvis gerookt en gekleurd verkocht onder de benaming 'Seelachs', in feite imitatie gerookte zalm. Dit nepproduct is nu vrijwel van de markt verdwenen.

Aankopen

Vaste aanvoertijden kent de koolvis niet. Hij is het hele jaar door verkrijgbaar in de vorm van diepvriesfilets. Om te zien of de vis vers is, let u best op de ogen. Deze moeten helder zijn en een beetje bol staan. De huid van de vis moet vochtig en glanzend zijn en mag geen verkleuringen vertonen. De vis moet een frisse reuk hebben. Wanneer het gaat om een filet, mag er geen vocht vrijkomen wanneer u zachtjes op de vis duwt. U vindt koolvis meestal in diepgevroren vorm.

Bewaren

Vis eet u best nog de dag van de aankoop. Wanneer u hem in de koelkast bewaart, kan u hem nog één dag bewaren. De beste manier om vis te bewaren is op een temperatuur van 0°C en op ijs. U kan de vis ook invriezen op de dag van de aankoop. Op die manier blijft de vis nog 2 à 3 maanden houdbaar. Op voorverpakte vis staat de houdbaarheidsdatum vermeld.

Bereiding

U kan koolvis stoven, koken, bakken en frituren.

Gezondheid

Eén tot twee keer per week vis eten is ideaal voor de gezondheid. Koolvis is een magere vissoort die rijk is aan eiwitten, vitaminen en mineralen.