Haas

 

De haas wordt tot het klein haarwild gerekend. Dit dier is zeer geliefd om zijn mager vlees en wordt dan ook fel bejaagd. Opvallend bij een haas zijn de lange oren (lepels in jagerstaal), de lange en krachtige achterpoten (lopers), de grote barnsteengele ogen die zijdelings geplaatst zijn (kijkers) en het opvallende staartje dat van boven zwart en van onderen wit is (pluim). Een haas kan tot 75 cm lang worden en 3,5 kg tot 6 kg wegen. Een jonge haas van 7 tot 9 maanden wordt een 'drieling' genoemd. Een volwassen exemplaar dat ouder is dan 1 jaar is een 'vol haas'. De leeftijd van hazen kan eenvoudig vastgesteld worden. Als de ronde zwarte vlek op de oren gemakkelijk kan ingescheurd worden, dan heeft men met een jonge haas te maken. Bij oudere exemplaren gaat dit moeilijk of helemaal niet. Bovendien hebben jong geschoten dieren een stuk kraakbeen van 1 cm dikte aan de poten. Dat stukje moet goed voelbaar zijn.

Aankopen

In de handel worden hazen meestal gevild en schoongemaakt aangeboden.

Bewaren

Wanneer u een haas koopt die reeds gevild en schoongemaakt is, kan u hem enkele dagen in de koelkast bewaren.

Bereiding

Voor de meeste bereidingen wordt haas gepikeerd of gebardeerd om het uitdrogen te vermijden. Haas hoeft niet lang af te hangen. Het is wel raadzaam om de dieren van hun pezen te ontdoen. Bij oudere dieren is een marinade van wijn sterk aan te bevelen. Bouten hebben altijd langer nodig dan de rug. Versnijd de haas daarom op voorhand. Uit de rug kunnen filets gesneden worden. Van de haas worden hazenpepers, pasteien en terrines gemaakt.

Gezondheid

Wild is bijzonder mager en tegelijk rijk aan eiwit, vitaminen van de B-groep en mineralen.