Eend

 

De eend is een zwemvogel die al meer dan 2000 jaar geleden in China voorkwam. Eendenvlees wordt gewaardeerd om zijn fijne smaak. De 'magret de canard' wordt bovendien als delicatesse geklasseerd.
In de handel heeft men meestal te maken met tamme eenden. Tamme eenden kunnen tot 23 jaar oud worden. Afhankelijk van de soort kan het vlees van een eend variëren van wit tot bruinachtig-wijnrood. Enkele veelverkochte soorten zijn: de Rouen-eend met fijn roodgetint vlees, de Nantes-eend die kleiner maar wel vetter is, de Barbarijse eend die als scharreleend gekenmerkt wordt en een muskusachtige smaak bezit en de kleinere Pekingeend. Naast de tamme rassen worden ook wilde eenden verkocht. Deze kunnen tot 20 jaar oud worden en zijn iets dikker dan de tamme eenden.

Aankopen

Van de wilde eend worden enkel de bouten en de filets gegeten. Daarom rekent men 1 eend voor 2 personen. Afgezien van eendenborstfilet wordt eend bijna nooit in stukken verkocht. De eenden die aangeboden worden zijn veelal niet ouder dan 2 tot 4 maanden. De ouderdom kan bij ongepluimde eenden aan de snavel vastgesteld worden. Bij jonge dieren moet de snavel soepel zijn en gebogen kunnen worden. Vroeger was eend vooral diepgevroren verkrijgbaar, maar tegenwoordig kan u haar ook vers kopen.

Bewaren

Het is aan te bevelen om de eend binnen de drie dagen na de aankoop op te eten.

Bereiding

De jonge eenden ('canetons' in het Frans) kunnen geroosterd, gestoofd of gebraden worden. Gevuld zijn ze een ware lekkernij. Het vlees van oudere eenden is droog en is beter geschikt voor soepen en ragouts. Eenden worden vaak vetgemest voor de bereiding van 'foie gras'.

Gezondheid

De voedingswaade van eendenvlees hangt af van de teelmethode en het ras. Het vlees van wilde eenden bevat minder vet dan dat van tamme soorten. Eendenvlees bevat veel ijzer en vitaminen uit de B-groep. Verwijder het vel, want dat is moeilijk verteerbaar.